Απολογία...

«Γι' αυτό κι εγώ αποφάσισα να σώσω την ψυχή μου / και τράβηξα κατά την έρημο για να συγκεντρωθώ / μα ο άγγελος για ενέχυρο ζήτησε τη ζωή μου / τον πλήρωσα κι ακόμα του χρωστώ...»

Το τραγούδι αυτό, η «Απολογία» του Δήμου Μούτση από το Ενέχυρο, με γύρισε πολλά χρόνια πριν, σχεδόν δύο δεκαετίες, μου θύμισε μια κατάσταση που ζούσα τότε, που ξαναζώ ίσως τώρα καθώς η ζωή κάνει κύκλους και η ιστορία επαναλαμβάνεται...

Τελικά, σε όλα τα πράγματα, το κλειδί είναι το ρεφρέν, «ήρεμα κούκλα μου, ήρεμα κι απλά / γιατί τα λόγια είναι λίγα μα της καρδιάς πολλά»...