Απολογία...

«Γι' αυτό κι εγώ αποφάσισα να σώσω την ψυχή μου / και τράβηξα κατά την έρημο για να συγκεντρωθώ / μα ο άγγελος για ενέχυρο ζήτησε τη ζωή μου / τον πλήρωσα κι ακόμα του χρωστώ...»

Το τραγούδι αυτό, η «Απολογία» του Δήμου Μούτση από το Ενέχυρο, με γύρισε πολλά χρόνια πριν, σχεδόν δύο δεκαετίες, μου θύμισε μια κατάσταση που ζούσα τότε, που ξαναζώ ίσως τώρα καθώς η ζωή κάνει κύκλους και η ιστορία επαναλαμβάνεται...

Τελικά, σε όλα τα πράγματα, το κλειδί είναι το ρεφρέν, «ήρεμα κούκλα μου, ήρεμα κι απλά / γιατί τα λόγια είναι λίγα μα της καρδιάς πολλά»...

[μουσική συλλογή] dream-a-night...

Η εικονα που βλέπετε είναι σχεδόν αληθινή... Έτσι ξεκινάνε πάντα τα όνειρα που ντύνουν τη μουσική, με μια εικόνα, ένα κοντινό πλάνο, ένα φόντο, ένα αίσθημα, μια «διαδρομή»... Κάπου τον Αύγουστο, ένα βράδυ, χαλαρός και ήρεμος εν μέσω διακοπών, άρχισα να αναζητώ μουσικές που να γεμίζουν το χώρο, να δημιουργούν ατμόσφαιρα... Μάζεψα καμπόσα μουσικά θέματα, έτσι γίνεται πάντα, γέμισα ακούσματα και τα άφησα στην άκρη... Μέχρι που απόψε, αποφάσισα να τα ξαναπιάσω και να τα μοιραστώ με φίλους-«ακροατές» στο facebook...