Χαιρετίσματα και σκέψεις...

Είναι ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια... Πάντα συνοδεύει τα πρωινά εκείνα της ονειροπόλησης, χρήσιμη συνήθεια για να αποφύγεις την τρέλα που προκαλεί η πίεση της καθημερινότητας... Βρίσκω δε ιδιαίτερα όμορφη την εισαγωγή με τα παιχνίδια της κιθάρας...

Οι στίχοι έχουν χρειά πολιτική... Ή μήπως δεν έχουν;; Σκέφτομαι ότι τελικά όλη η ζωή μας, όλα γύρω μας, είναι ένας αγώνας «εξουσίας», μια τάση και πρόκληση να «κυβερνήσεις» ή να «κυβερνηθείς»...

Σκέφτομαι και αυτό που μου έλεγε παλιότερα ένας, καλύτερος από εμένα τότε, άνθρωπος, που με μυούσε στα «μυστικά» της διοίκησης, της εξουσίας: ότι η ηγεσία, η εξουσία, έχει μοναξιά... Η σωστή ηγεσία, η σωστή εξουσία...

Αρκετά όμως με τις σκέψεις, μουσική.. Χαιρετισματα (λοιπόν στην εξουσία)... Βασιλης Παπακωνσταντινου... Σε στίχους Αφροδίτης Μάνου...



Εγώ δε θέλω στη ζωή να κυβερνήσω
θέλω να μείνω οπαδός φανατικός
αυτών που πάντοτε την τρώνε από πίσω
και στο μηδέν ξαναγυρνάνε διαρκώς

Χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία
εγώ κρατάω την ουσία κι ονειρεύομαι
παίρνω την κιθάρα μου και τραγουδάω
σας αγαπάω μα δεν παντρεύομαι

Εγώ δε θέλω να με κάνετε σατράπη
ούτε συνένοχο σε κόλπα ομαδικά
απ' το ραδιόφωνο σας στέλνω με αγάπη
τα τραγουδάκια μου και δυο γλυκά φιλιά

Χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία
εγώ κρατάω την ουσία κι ονειρεύομαι
παίρνω την κιθάρα μου και τραγουδάω
σας αγαπάω μα δεν παντρεύομαι

Εγώ δε θέλω τον αρμόδιο να παίξω
να αποφασίζω κεκλεισμένων των θυρών
είμαι απ' αυτούς που πάντα μένουνε απ' έξω
γιατί δεν έχω ούτε γραβάτα ούτε παπιγιόν

Χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία
εγώ κρατάω την ουσία κι ονειρεύομαι
παίρνω την κιθάρα μου και τραγουδάω
σας αγαπάω μα δεν παντρεύομαι

Όσο μπορείς...



Στίχοι παλιοί, όμως επίκαιροι...
Μια φωνή υποβλητική, οικεία...
Ήχος, μελωδία, το βιολί...
Σκέψεις που γεννιούνται αυθόρμητα...
Όσο μπορούν...
Όσο μπορείς...

(Καλημέρα και καλή εβδομάδα σε όλες και όλους...)



Όσο Mπορείς (Κ. Π. Καβάφης, 1913)

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική. 

(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984) 

Yngwie .J. Malmsteen - Icarus Dream Fanfare



Όσοι αγαπάτε τους μουσικούς πειραματισμούς και την μίξη μουσικών ειδών αξίζει να σταθείτε στο κομμάτι αυτό του 1998, από τα νεώτερα του είδους. Μίξη ροκ με κλασσική μουσική, για την ακρίβεια σύνθεση κλασσική μουσικής με σολίστα τον Yngwie .J. Malmsteen και την ηλεκτρική του κιθάρα. Καλή μουσική παρέα για το μεσημεριανό διάλειμμα... Επειδή η ζωή μας τελικά δεν θα είχε ενδιαφέρον αν τα πράγματα δεν ανακατέυονταν από καιρού εις καιρόν, θα ήταν τελικά άχαρο αν όλα συνέχιζαν τον δικό τους δρόμο, βάσει σχεδίου και προγράμματος... Και επειδή πάντα θα υπάρχει έναν Ίκαρος που θα πρέπει να του μοιάσουμε χωρίς να λιώσουν τα φτερά μας από τον ήλιο...

σημείωση: Για το Concerto Suite for Electric Guitar and Orchestra In E Flat minor Op. 1 (ο πλήρης τίτλος του άλμπουμ) μπορείτε να διαβάσετε στο σχετικό λήμμα της wikipedia.