[μουσική συλλογή] Ο δικός μου ο δρόμος...

πρώτη δημοσίευση στις 07.07.2007
Αρχικός τίτλο «Ο δικός μου ο δρόμος... στρωμένος με μουσική»

Τη συλλογή αυτή την έφτιαξα το Μάιο του 2007, σε περίοδο επαγγελματικής και προσωπικής έντασης. Ακούγοντας την με ένα φίλο στο αυτοκίνητο (ιδανικό ακροατή, δεν μιλά ελληνικά εκτός από το "καλημέρα", άντε να καταλαβαίνει και το "μαλάκα") δέχθηκα ως σχόλιο ότι "βγάζει" συγκρουόμενα συναισθήματα, από τη μία αγωνία και ένταση, από την άλλη χαρά και αγάπη. Του χάρισα την πρώτη κόπια γιατί με βοήθησε να καταλάβω, να δω μέσα στις μουσικές που ταίριαξα, να βρεθώ πίσω από τους στίχους....

Τρία βράδια στη σειρά έκανα "κύκλο" πριν πάω σπίτι για να ακούσω τα τραγούδια στο "φυσικό" τους περιβάλλον: αυτοκινητόδρομος (άντε και λεωφόρος), κίτρινα φώτα, ταχύτητα, ανοικτά παράθυρα, αναμνήσεις, σκέψεις που τρέχουν... Ευτυχώς δεν είχαμε νέο Κ.Ο.Κ., ευτυχώς που όσους Κ.Ο.Κ. και να ψηφίσουν η "ελληνική τροχαία ποτέ δεν πεθαίνει"...

Αργότερα, την έκανα δύο αντίγραφα και την χάρισα σε δύο φίλες και συνεργάτιδες. Δεν έλαβα σχόλια, μόνο χαμόγελα (από ευγένεια ή τι άλλο;). Σήμερα, σας τη χαρίζω, νύχτα βέβαια, από σεβασμό σε όλα αυτά που σας περιέγραψα.

Τα τραγούδια, δεκαεννιά στο σύνολο, είναι:
01. Ελπίζω / Λάκης Παπαδόπουλος
02. Σημαδεμένος / Γιώργος Μαργαρίτης
03. Γυμνή Σκιά / Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας
04. Δε Μιλάμε / Πασχάλης Τερζής
05. Ποια Νομίζεις Ότι Είσαι / Αντώνης Ρέμος
06. Ο Δικός μου Δρόμος / Πασχάλης Τερζής
07. Αστέρι Μου / Νίκος Βέρτης
08. Στα Είπα Όλα / Μιλτιάδης Πασχαλίδης
09. Δέκα Χρόνια / Δημήτρης Μητροπάνος
10. Αν Είχες Έρθεις Πιό Νωρίς / Έλενα Παπαρίζου
11. Vivere Pericolosamente / Τζίμης Πανούσης
12. Θα Σου Φανερωθώ / Νίκος Ζιώγαλας
13. Φτιάξε Καρδιά Μου Το Δικό Σου Παραμύθι / Διονύσης Τσακνής
14. Έλσα σε φοβάμαι / Φοίβος Δεληβοριάς
15. Ώρες / Κίτρινα Ποδήλατα
16. Τίποτα Δεν Ειν' Απλό / Γιάννης Γιοκαρίνης
17. Μην Υποκρίνεσαι / Δημήτρης Κοργιαλάς
18. Απόψε Θα Σ' Ονειρευτώ / Γιώργος Μαζωνάκης
19. Απ' Το Αεροπλάνο / Κώστας Χατζής

Ειδικά για τον "Σημαδεμένο" θα πω ότι το θεωρώ μια από τις δυνατές ροκιές, χαρακτηριστικές για τη δύναμη της γλώσσας, της μουσικής και της κουλτούρας μας, για το λόγο αυτό και του αφιέρωσα και χωριστό σχόλιο.

Όσο για τη συλλογή, δεν ξέρω αν θα μπορέσετε να φτιάξετε την ίδια ατμόσφαιρα ή να φτάσετε στα ίδια συναισθήματα, εγώ όμως την ακούω ευχάριστα κάθε φορά που κάτι μου τριβελίζει το μυαλό ή ψάχνω αυτό που θα μου φτιάξει τη διάθεση. Αν σας αρέσει και δεν έχετε τα τραγούδια για να την φτιάξετε μόνοι σας, μπορείτε να την κατεβάσετε από εδώ. Σε κάθε περίπτωση ...enjoy !! και αν υπάρχει κάποιο σχόλιο "καταθέστε το" στο blog, θα βοηθήσει για το μέλλον...

2 σχόλια στο περιθώριο...:
Δημήτρης είπε... «Αναφορικά με το υπ' αριθμ 14 τραγούδι σου, δεν ξέρω την εκτέλεση αυτή του τραγουδιού του Σαββόπουλου από τον Φοίβο Δεληβοριά. Μήπως εννοείς το τραγούδι "το σουξέ της Έλσας" του Φοίβου, από τον τελευταίο δίσκο του (Έξω)? υπάρχει ο στίχος "τρέμε Χατζηγιάννη, κανένα από τα σουξέ σου δεν με φτάνει"? Αν ναι, τότε είναι το δεύτερο τραγούδι.
Υ.Γ. Τα δύο αυτά είναι τα μοναδικά (νομίζω) ελληνικά τραγούδια για την Έλσα (σπάνιο όνομα!).
10/7/07 12:45 »

TO ATOMO (ονομασίας προελεύσεως...) είπε... «Ο δίσκος λέγεται “Τραγούδια έγραψα για φίλους - Tribute στον Διονύση Σαββόπουλο” (Mercury, 1998). Είναι το track no5 “Έλσα σε φοβάμαι (Φοίβος Δεληβοριάς)”, ένα τραγούδι όπου ο Φοίβος Δεληβοριάς επιστρατεύει τα reggae αποθέματά του. Σε ότι αφορά τον δίσκο, ο Σαββόπουλος τον έχει “αποκηρύξει”, ισχυρίζεται πως όχι μόνο δεν εγνώριζε το περιεχόμενό της εν λόγω συλλογής, δεν είχε την παραμικρή ανάμιξη στη συλλογή ή παραγωγή των κομματιών, και μάλιστα τις σχετικές δηλώσεις "πρόλαβε" να τις κάνει δύο μέρες πριν την κυκλοφορία της. Σύμφωνα με την δισκοκριτική του site avopolis.gr “Δεν έχουμε λοιπόν να κάνουμε με αυτό που αναφέρει ο τίτλος, αλλά απλά για ένα προσεκτικό μάζεμα χαρακτηριστικών κομματιών του Διονύση Σαββόπουλου, τα οποία ερμηνεύονται από μουσικούς διαφορετικών βιωμάτων και ηλικιών, αλλά της ίδιας πάνω-κάτω κουλτούρας (εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων), (ψευτο-)κοινωνικοπολιτικά "αφυπνισμένους" (εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων και πάλι). Κάποιοι από αυτούς, βέβαια, μεγάλωσαν με τα τραγούδια μιας από τις πιο δραστικότερες και πιο καταλυτικές φιγούρες της ελληνικής μουσικής ιστορίας, και νιώθουν ακόμα τις απλές μελωδίες του Διονύση να τριβελίζουν το μυαλό τους, και τους στίχους του μέρος της αποκρυσταλλωμένης εμπειρίας και παιδείας τους”.
10/7/07 19:00 »